Makichi – Khar

متن ترانه ماکیچی خر روزی به رهی مرا گذر بود خوابیده به ره جناب خر بود از خر تو نگو که چون گوهر بود
چون صاحب دانشو هنر بود
گفتم که جناب در چه حالی فرمود که وضع باشد عالی گفتم که بیا خری رها کن
آدم شو و بعد از صفا کن
گفتا که برو مرا رها کن زخم تن خویش را دورا کن خر صاحب عقلو هوش باشد
دور از عمل بهوش باشد
نه ظلم به دیگری نمودیم نه اهل ریا و مکر بودیم راضی چو به رزق خویش بودیم
از سفره ی کس نان نربودیم
دیدی تو خری کشد خری را یا آنکه برد ز تن سری را دیدی تو خری که کم فروشد
یا بهر فریب خلق کوشد
دیدی تو خری که رشوه خوارست یا بر خر دیگری سوارست دیدی تو خری شکسته پیمان
یا آنکه ز دیگری برد نان
خر دور ز قیل و قال باشد نارو زدنش محال باشد خر معدن معرفتو کمالست غیر از
خریت محالست