Danial Shohrati – Safar

متن ترانه دانیال شهرتی سفر از اینجا که من ایستادم
یه آسمون ازم دوری
همش دلتنگم این روزا
دلم میگیره بدجوری
من و تنهایی و غربت
پر از حرفای ناگفته
یه دنیا خاطره همرام
که تو یادت نمی یوفته
سفر کردم که مرهم شه
برای قلب پر دردم
هنوزم یادمه حرفات
نگفتی اشتبا کردم
سفر کردم که بعدازین
بری راحت تر از یادم
ولی با دیدن عکسات
دوباره یادت افتادم
چشای خیسمو این بار
به این عکسا نمیدوزم
مث پروانه ها دیگه
توو آتیشت نمیسوزم
غروبا دیگه تنهایی
به خورشید خیره می مونم
نفهمیدی دوستت دارم
الانم دیره می دونم