Masoo – Majan

اشون تِه گِلِ رو رِه خو بَدیمه
تِه ره اِفتابِ سر کوه بَدیمه
بَدیمه اسپه چادر بِشتی شِه سَر
ته ره روجای مَشت سو بَدیمه
ماجان شو نَوونه روز
ته دلتنگمه هر روز
برو پایین ماجان بِرمه‌گَلیمه
تِه وِسه نَرسی دارِ هَلیمه
خله‌تومه مه دل آرزویی
خِنه‌ی چراغ و مه چش سویی
خوامبه من ته چش سِرمه بووشم
ته نرم خوندش و بِرمه بووشم
ته نِئی میها و تاریکی مَشته
غم و غرصه جونّه صحرا و دشته
شو که در بموئه ته دَس هدار
آسمون لو شومبه امبه ته کنار
ته لس‌لس خوندنی شعر و رباعی
ده تا چش چار بونه، انه صوایی
ترجمه فارسی:
دیشب روی گُلت را در خواب دیدم
تو را مانند آفتاب بالای کوه دیدم
دیدم که چادر سفیدی بر سر کرده‌ای
تو را ماننده ستاره‌ی پرنور صبحگاهی دیدم
مادر جان، شبم روز نمی‌شود
هر روز دلتنگت هستم
مادر جان بیا پایین، بغض در گلو دارم
مانند میوه‌ی درخت نابالغ هستم
خیلی وقت است که آرزوی دل من هستی
چراغ خانه و نور چشم من هستی
می‌خواهم سُرمه‌ی چشم تو شوم
زمزمه و گریه‌ی تو شوم
تو که نیستی، ابرهای سیاه و تاریکی زیاد است
غم و غصه، صحرا و دشت را در بر می‌گیرد
شب که شد، به سمت تو،
آسمان را بالا می‌روم و کنار تو می‌آیم
تو آرام‌آرام شعر و رباعی می‌خوانی
چهارچشمی تا صبح به تو نگاه می‌کنم